Масты Нясвіжа >
Кропкі Масты Нясвіжа
Сустракаючыся з гэтым мостам, я заўсёды ўспамінаю цікавую легенду пра яго, расказаную мне ў дзяцінстве дзядзькам, цудоўным апавядальнікам і выдумшчыкам, якія працаваў у свой час у Радзівілаўскай эканоміі лесніком і пры гэтым быў нашчадкавым паляўнічым.
Калі падчас вясельнай працэсіі на гэтым мосце ў нявесты ветрам сарвала вэлюм, дзяўчына забараніла яго падымаць, патлумачыўшы гэта тым, што разам з вэлюмам паляцелі яе ранейшыя нягоды і страты. Усё вяселле нявеста правяла ў сціплым вяночку з жывых кветак.
Калі падчас вясельнай працэсіі на гэтым мосце ў нявесты ветрам сарвала вэлюм, дзяўчына забараніла яго падымаць, патлумачыўшы гэта тым, што разам з вэлюмам паляцелі яе ранейшыя нягоды і страты. Усё вяселле нявеста правяла ў сціплым вяночку з жывых кветак.
Мост названы імем маленькай дзяўчынкі Марыські, дзіця ад трагічнага кахання сястры адной з прадстаўнікоў роду Радзівілаў да юнага прыгоннага. Употай закаханыя пакляліся быць вернымі адзін аднаму да канца сваіх дзён.
Калісьці гэты мост меў ажурную металічную агароджу. Менавіта ў святле месяца ў цені, што падаў ад гэтай агароджы, можна было разглядзець манаграму каханай майстра, які вырабіў парэнчы. Сёння агароджы ля моста няма, а вось легенда захавалася.
Калісьці гэты мост меў ажурную металічную агароджу. Менавіта ў святле месяца ў цені, што падаў ад гэтай агароджы, можна было разглядзець манаграму каханай майстра, які вырабіў парэнчы. Сёння агароджы ля моста няма, а вось легенда захавалася.
Калісьці, збудаваўшы гэты мост, людзі дружна пра яго забыліся, і жыве ён з таго часу сваім жыццём, у старонцы ад дарог праезных, ад сцяжынак ходжаных. Магчыма, ён па-свойму шчаслівы і жыве надзеяй на нешта вялікае і казачнае.
Мой таварыш сустрэў сваю будучую жонку менавіта на гэтым мосце. Праз нейкі час, ужо будучы ў шлюбе, яны моцна пасварыліся. Дзеці, ведаючы, дзе бацькі пазнаёміліся, вырашылі адвесці іх да гэтага моста – і пасля гэтай паездкі адносіны ў сям'і наладзіліся. Цяпер яны ўсёй сям'ёй часта прыязджаюць да моста сваёй першай сустрэчы.
Мой таварыш сустрэў сваю будучую жонку менавіта на гэтым мосце. Праз нейкі час, ужо будучы ў шлюбе, яны моцна пасварыліся. Дзеці, ведаючы, дзе бацькі пазнаёміліся, вырашылі адвесці іх да гэтага моста – і пасля гэтай паездкі адносіны ў сям'і наладзіліся. Цяпер яны ўсёй сям'ёй часта прыязджаюць да моста сваёй першай сустрэчы.
На мосце сядзелі двое – спіна да спіны. Яны знайшлі прычыну для сваркі, але пакуль не знайшлі патрэбных слоў для таго, каб зноў паміж імі запанавала згода і паразуменне. Я вырашыў не турбаваць іх, і, не пераходзячы праз мост, павярнуў на дарогу, якая вядзе да іншых мастоў Нясвіжа.
Дзе, як не тут, можна паставіць мальберт або проста прысесці на траву і, расклаўшы фарбы, смела дакрануцца пэндзлем да белага палатна? Гармонія і прыгажосць, што акружаюць гэты мост, безумоўна натхняюць на творчасць.
Дзе, як не тут, можна паставіць мальберт або проста прысесці на траву і, расклаўшы фарбы, смела дакрануцца пэндзлем да белага палатна? Гармонія і прыгажосць, што акружаюць гэты мост, безумоўна натхняюць на творчасць.
Распрацоўваючы эскіз, архітэктар выпадкова заклаў у апраўленне моста 13 камянёў. Вырашыў выправіць. Але юная дачка майстра пераканала яго ў тым, што гэта знак: 12 камянёў – гэта 12 Радзівілаўскіх апосталаў, а трынаццаты камень – гэта сама легенда пра незлічоныя магнацкія скарбы. На самой справе ад гэтага моста веяла глыбокай адзінотай. І гэты бераг, і дарога, дрэвы, высокае сонца і нават прысутнасць чалавека не парушала гэта рамантычнае адзіноцтва, якое часам бывае нам так неабходна. Гэтага мы і шукаем, збягаючы ад паўсядзённай мітусні і спешкі.
Гэты мост падобны на маленькую сцэну. Так і хочацца выйсці і пачытаць што-небудзь з Міцкевіча ці Багдановіча. І аднойчы мне выпала такая магчымасць! Апладысменты сяброў і просьбы пачытаць яшчэ былі лепшай узнагародай.
Гэты мост – самы, напэўна, шчаслівы з усіх мастоў у Нясвіжы. Кожны з яго сабратаў марыць быць настолькі запатрабаваным і патрэбным людзям. Гэты мост ніколі не сумуе ў адзіноце – зноў і зноў ён сустракае шматлікіх гасцей гэтых гістарычных месцаў нашай выдатнай Беларусі.
Гэты мост – самы, напэўна, шчаслівы з усіх мастоў у Нясвіжы. Кожны з яго сабратаў марыць быць настолькі запатрабаваным і патрэбным людзям. Гэты мост ніколі не сумуе ў адзіноце – зноў і зноў ён сустракае шматлікіх гасцей гэтых гістарычных месцаў нашай выдатнай Беларусі.
На гэтым мосце запісваюць на маленькіх кавалачках паперы свае запаветныя пажаданні, якія затым прасоўваюць паміж шчылінамі ў дошках моста. Калі запіска выплыве з-пад моста – мара збудзецца.
Існуе павер'е, што, развітаўшыся з гэтым незвычайна цікавым горадам менавіта на гэтым мосце, вы абавязкова вернецеся зноў да гэтых унікальных помнікаў нашай гісторыі і культуры, да паркаў Нясвіжа і да яго мастоў, такіх разнастайных і авеяных дзіўнымі легендамі і гісторыямі.
Існуе павер'е, што, развітаўшыся з гэтым незвычайна цікавым горадам менавіта на гэтым мосце, вы абавязкова вернецеся зноў да гэтых унікальных помнікаў нашай гісторыі і культуры, да паркаў Нясвіжа і да яго мастоў, такіх разнастайных і авеяных дзіўнымі легендамі і гісторыямі.
Сустрэліся дзве сям'і з дзецьмі, загаварыліся, і дзеці адбеглі ад бацькоў. Перабеглі праз гэты мост яны, і на другім беразе ручая загуляліся ў капе сена і заснулі. Бацькі доўга шукалі малых, пакуль ім не дапамаглі мясцовыя жыхары, якія першымі ўбачылі гарэзаў у капе сена.
На гэтым мосце два хлопчыкі пабіліся за права закінуць букет бэзу праз акно захварэлай аднакласніцы. А праз нейкі час, ужо будучы дарослымі, успаміналі на гэтым мосце пра гэты паядынак.
На гэтым мосце два хлопчыкі пабіліся за права закінуць букет бэзу праз акно захварэлай аднакласніцы. А праз нейкі час, ужо будучы дарослымі, успаміналі на гэтым мосце пра гэты паядынак.
Самы стары і паважаны мост з усёй незвычайнай калекцыі мастоў Нясвіжа. Здаецца, быццам гэты мост вытанчана і непрыкметна злучае наш час, што нястрымна ляціць, і мінулае, дзе кожная дэталь і кожная падзея застылі ў чаканні нас, сучаснікаў, якія, спадзяюся, горача жадаюць да гэтых дэталяў і падзей дакрануцца і ўзбагаціць свае веды гістарычным мінулым.