Мова
42 легенды пра фальклёр і спадчыну Беларусі
Некаторыя яе недалюблівалі, за вочы называлі старой пшэчкай. Але ў асноўным людзі і нават мясцовыя прадстаўнікі ўлады клікалі яе «пані Ванда». У каго яшчэ захавалася трохі сумлення, разумелі і ведалі,…
Заблукалі. А справа да ночы. Змярканне настойліва падбіраліся да абочыны дарогі. Але, дзякуй Богу, справа ў лёгкай смузе туману паказалася вёсачка на дзясятак двароў, не болей. Спыніліся каля хаты з к…
Яшчэ адна легенда ад майго старога знаёмага, у мінулым паляўнічага і прамыславіка – дзядулі Базыля. Ён ведае тутэйшыя краі, з заплюшчанымі вачыма абышоў акругу ўсю ўдоўж і ўпоперак яшчэ ў тыя добрыя ч…
Яшчэ зусім нядаўна ў гэтай вёсцы дыміліся трубамі некалькі дамоў, цяплілася жыццё. З раніцы крычалі пеўні, вечарам рыпелі калаўроты студняў, падымаючы ў ацынкаваных вёдрах смачную ваду. Пакрыўленыя пл…
Дождж ліў як з вядра. Вада сцякала па лабавым шкле цэлымі патокамі так, што дворнікі ледзь спраўляліся. У гэтай мясцовасці кажуць: «лье як з рэшата Ульяны». Скрозь заслону дажджу я ўбачыў і нават разг…
Калі мне было гадоў восем, я моцна прастыў і потым захварэў. І сёння ў маёй памяці засталіся тыя клопат і ўдзел, з якімі лекары і акушэркі выходжвалі мяне ў дзіцячым аддзяленні сельскай бальніцы. Па в…
Чума касіла без разбору і без літасці, засталося ў гэтай вёсцы па адным-два чалавекі ў дамах. А ў тыя часы былі о-го-го якія сем'і – да дваццаці ратоў пад адным дахам жыло. Напаткала няшчасце і гэ…
Трохі ад'ехаўшы, я спыніўся і выйшаў з машыны. Унізе пад спадзістай гарой, у прасторнай лагчыне, у тумане ляжала вёска. Справа пад высокімі дрэвамі – стары пагост. Недалёка – на даляглядзе – чорна…
У адной вёсцы жыла кульгавая кабыла. Не, раней яна не была кульгавай. Яна была вельмі моцнай, цягавітай, паслухмянай і добрай прыгажуняй. Нікому яна не адмаўляла ў дапамозе, ніколі не брыкалася, нікол…
На краі маленькай вёскі на пагорку стаяла старая каланча са звонкім звонам. У яго званілі рэдка, але заўсёды па справе: або сабрацца трэба было людзям, каб прыняць калектыўнае для ўсіх рашэнне, або ра…
Калі ён праязджаў гэты круты ўчастак дарогі, ён заўсёды звяртаў увагу на немаленькіх памераў валун, які ляжаў ля абочыны. Ён яму падабаўся. Камень захапляў яго сваім магутным сілуэтам, устойлівасцю, н…
У гэтай вёсцы карову, якая дае шмат малака, але пры гэтым бадаецца, б'е нагамі і хвастом, не дазваляючы сябе даіць, называюць «ведзьмінаю». І ўспамінаюць вельмі старую легенду. Яе падзеі адбыліся…
