Мова
42 легенды пра фальклёр і спадчыну Беларусі
Графскі маёнтак быў настолькі багаты, што нават дабрабыту конюха гэтай гаспадаркі мог пазайздросціць шляхціц сярэдняй рукі з суседняга засценка або фальварка. У яго ўласнасці быў вялікі каменны дом, н…
Рэдка, вельмі рэдка бывае тут чалавек. Не відаць ні дарогі шырокай, ні сцяжынкі вузкай. Спадзісты пагорак, як знарок, закрывае сабой тое ціхае, забытае людзьмі месца. Праязджаюць і не ведаюць, што там…
Такіх бочачак у любым этнаграфічным музеі набярэцца з дзясятак. Але на счарнелых ад часу баках менавіта гэтай бочачкі адбілася трагічная гісторыя з далёкага мінулага, у якой яна адыграла сваю ролю. Ма…
Мяжа была вельмі вузкая і заўсёды пустая. Тая трава, што вясной з радасцю цягнулася да сонца, праз нейкі час марнела і ператваралася ў пажухлыя пучкі. Яе карані, адужэўшы і трохі паглыбіўшыся ў зямлю,…
Калісьці гэты курган ужо здалёк вымалёўваўся на даляглядзе сваімі ідэальна правільнымі формамі. На гэтай роўнай мясцовасці ён быў як арыенцір, як маяк, які паказвае падарожніку дарогу. У гэтых месцах…
Наперадзе мяне ішла бадзёрым крокам жанчына з пустымі вёдрамі. Я баяўся, што перад маёй машынай яна можа перайсці дарогу, і рухаўся ўслед за ёй як мага больш павольна. У кроках дзесяці пад разлапістым…
На скрыжаванні прасёлкавых дарог ля драўлянага крыжа зусім старэнькая бабуля ў завязанай крыжам на грудзях шэрай хустцы выдзірала пустазелле і з плеценага кошыка высаджвала маргарыткі і ўжо раскрытыя…
Гэты пагорак, з якога мы цяпер, затаіўшы дыханне, глядзім на навакольную прыгажосць, быў не самотны. І справа, і злева, і насупраць падымаліся пагоркі рознай велічыні і крутасці, месцамі парослыя невя…
Гэтую гісторыю распавяла нам бабуля-правадніца па дарозе да старога закінутага млына. Усё было б тут добра, калі б аднойчы гаспадар гэтага млына не адправіў сына ў суседні фальварак за плугам. Свой мо…
Мой суразмоўца – нізенькі каржакаваты лысаваты дзядуля. Кусаю вялікі антонаўскі яблык, якім ён мяне пачаставаў, і да болю знаёмы пах, здаецца, разліваецца па ўсёй вуліцы. – Як даўно тое было? – пачына…
Па абодва бакі ракі раскінуліся заліўныя лугі. У сярэдзіне лета вада адступала ад траў, і толькі месцамі блішчэлі ажно да самай восені дзіўных форм плёсы. Надыходзіла пара сенажаці. Тры ці чатыры тыдн…
Даўно шукаў два аднолькавыя колы ад вазка, каб змайстраваць жырандолі ў самы вялікі пакой майго дома. І вось аднойчы, калі праязджаў праз адну вёску, краем вока заўважыў на двары старыя драбіны на дра…
