Мова
42 легенды пра фальклёр і спадчыну Беларусі
Ёсць гадзіннікі настольныя, падлогавыя, насценныя. А ў мяне ёсць гадзіннік паддашкавы. Стаю ў сенцах на глінабітнай падлозе і, задраўшы галаву, гляджу ў чорны квадрат паддашкавага праёма. Адтуль данос…
Што мы ведаем пра свае беларуския Стоўнхэджы? Спецыялісты: археолагі ды гісторыкі – можа, і ведаюць, але далёка не кожны беларус дасведчаны ў справе падобных культавых месцаў. І хай на гэтых горках і…
У гэтым вялізным доме на два канцы іх засталося толькі двое: дзед Міцяй, пад дзевяноста лет, ды праўнук яго Дзёмка, гадоў васьмі. Вялікую некалі сям’ю бязлітасна раскідала вайна. Хто памёр ад хваробаў…
Гісторыя гэта з далёкіх-далёкіх часоў, калі на прасторах нашай Беларусі панавала паганская вера. Цесна яна была звязана з чараўніцтвам і перакананнем у тым, што асобнае племя ці цэлы род людскі паходз…
Хто бы мог падумаць, што гэтая старэнькая, падраная вышыванка падорыць мне такую незвычайную гісторыю. Але пачынаць – дык спачатку… Мой добры сябра, калекцыянер, рэстаўратар і збіральнік старыны, цудо…
З самага пачатку не шэнціла нам з правадніком: трое тутэйшых жыхароў адмовіліся адразу, і толькі хударлявы стары гадоў сямідзесяці пяці, не спяшаючыся накарміўшы авечак, сгадзіўся праехаць з намі да с…
Дзядзя Міша – у мінулым калгасны конюх – быў не надта гаварлівы. Але калі гутарка заходзіла пра які-небудзь гадзіннік, ён успамінаў гэтую гісторыю і з задавальненнем яе апавядаў. Адбылася яна яшчэ ў я…
На вялізным ганку сядзібы, пад франтонам з чатырма калонамі сядзела маленькая дзяўчынка. Жмурачыся на яркі захад, яна час ад часу ўскудлачвала поўсць вялікага кудлатага сабака, які спаў пад ганкам. На…
Частка першая. Альбіна Дубовыя, бярозавыя, ліпавыя гаі цягнуліся, наколькі хапала зроку. Сасновыя і яловыя пушчы бяжалі да гарызонту быццам навыперадкі з малымі ручаямі ды ляснымі рачулкамі. Што заста…
– Вось пачакай хвіліначку, трохі чысцей апрануся, ды да суседкі маёй зойдзем. Яна табе, як ёсць, усё чыста распавядзе. У яе гэта надта ж добра атрымліваецца. І вось мы ідзём з цёткай Маняй, з якой я т…
Малюсенькага росту бабулечка, седзячы на лавачцы, перабірае высушаную цыбулю, абіраючы залацістае шалупінне, і складвае цыбуліны ў пляцёнку, падвешаную на нізкай ветцы яблыні, якая раскінула свой цень…
Выкурыўшы тоўстую самакрутку пасля сытнай вячэры і падклаўшы пад локаць старое жоўтае сядло, дзядзька Міцяй, мой сусед, які працуе конюхам у калгасе, пачаў свой аповед так: – Нават старыя з нашай вако…
